Rzeczywiście wokal Niño jest dość specyficzny, ale ponoć w Hiszpanii jest to postać niemal kultowa. Album nie jest nadzwyczajną płytą, za to z pewnością trudną w odbiorze i momentami przytłaczającą, ale dostał bonus za nowatorstwo – nikt dotychczas nie łączył post rocka z flamenco… A Hadal Sherpa tylko potwierdza, że obecnie rock progresywny rodem ze Skandynawii bije na głowę brytyjski, który już dawno zaczął zjadać swój własny ogon 😉

No ja tajemną wiedzę o Sherpie zawdzięczam Bizonowi, natomiast Hiszpanie mnie uwiedli po prezentacji przez Przemka Bartkowskiego… ( i na początku wcale, a wcale nie mogłam słuchać tego „koziego wibrato” 😀 )

Miło słyszeć, że nie jest się odosobnionym w specyficznych gustach 😀 Wymiana myśli na temat płyt przysłuża się rozprzestrzenianiu informacji o interesujących płytach, które być może przeoczyłoby się, gdyby nie czyjeś podpowiedzi. Exquirlę poznałem dzięki znajomej z Hiszpanii, The Night Flight Orchestra umknęłoby mi, gdyby nie Marchewa, z kolei zainteresowanie Hadal Sherpa zawdzięczam Tobie i Bizonowi 🙂 Dlatego też opublikowaliśmy 3 osobne duże materiały, może choć kilka osób odkryje w nich coś nowego…